عمر زاهد همه طی شد به تمنای بهشــــــــــت

امروزدر باره نگرانی ها و افسردگی ها با برادرم اکبر در منزل پدربحث می کردیم.در این میان اکبر با خواندن یک بیت از شعر های خوب صائب مرا مجاب کرد که همه دردها و نگرانیها از تمنااست . امشب که بیشتر فکر کردم . به این واقعیت رسیدم که ترک تمنا اوج لذت است .و چقدر زیبا صائب به آن اشاره کرده

این چه حرفی است که در عالم بالاست بهشت

هر کجا وقت خوش افتاد همان جاست بهشـــت

ار درون تو بود تیره جهان چـــــــــــــــــــون دوزخ

دل اگر تیره نباشد همه دنیاست بهشــــــــــــت

عمر زاهد همه طی شد به تمنای بهشــــــــــت

او ندانست که در ترک تمناســـــــــــــت بهشت

صائب از روی بهشتی صفتان چشم مپــــــــــــوش

که در این آینه بی پرده هویداست بهشـــــــــــــت

لزوم بازگشت اعتبار عناوین علمی: دست از سر «دکتری» بردارید

 از دورانی که واژه «دکتر»، تنها پزشک و طبیب را به یاد می آورد زمان چندانی نمی گذارد. هنوز هم در توصیف مراجعه به مطب پزشک برای مداوا و درمان از اصطلاح «دکتر» بیشتر استفاده می کنیم تا «پزشک».

با گسترش دانشگاه ها و آموزش عالی در ایران اما این اصطلاح یادآور دانش آموختگان رشته های دیگر دانشگاهی نیز بود که در داخل یا خارج از کشور، به دریافت این عنوان نایل آمده بودند. جامعه نیز از افراد مورد احترام که واجد این مقام بودند با همیمن عنوان یاد می کرد. خود اشخاص اما اگر پزشک نبودند پرهیز می کردند و ترجیح می دادند دیگران آنان را چنین بخوانند.هر چند چهره هایی چون دکتر محمد مصدق از این عنوان در امضای خود نیز استفاده می کردند یا همچنان شریعتی را با عنوان«دکتر» می شناسیم.

در سال های اخیر اما علاقه زاید الوصفی برای استفاده از این عنوان برای شماری از برخورداران از امکانات مختلف دیده می شود که پس از دست یابی به عناوین و مناصب و امکانات مالی و اقتصادی سراغ این حوزه هم رفتند و برای تصاحب عنوان دکتری یا دکترا نیز کوشیدند.
این سودا البته در جاهایی سر به رسوایی زده که مشهورترین نمونه آنها دانشگاه هاوایی ونیز ماجرای دومین وزیر کشور دولت نهم است.

 

 منبع:عصر ایران 

ادامه نوشته