ای کاش می توانستیم آنچه را می گوئیم به آن عمل کنیم . اگر اینجور می شد که در این دنیای ما مشکلی نبود و دامنه این همه مشکل به همه جا سرایت نمی کرد . این همه کتاب و تحقیق . شعر . نصیحت و آموزه های دینی ومعرفتی که همه توسط بزرگان مطرح شده کجا خود عامل به همه آن بوده اند و من هم خود را مبرای از این نمی دانم و فکر نمی کنم کسی را غیر از معصومین بتوانید پیدا کنید که به آنچه می گوید عمل کند و اگر اینگونه بود همه معصوم می شدند . می شود عمل را به گفته ها و اعتقادات نزدیک کرد اما نمی شود گفت صدرصد امکان تحقق گفته ها و کارکردها یکی باشد چون انسان شرطی شده دوره زمانه خود می باشد هنجار های فرهنگی و چارچوب های هنجاری ضروتا انسان را از بعضی خواسته ها دور می کند . گاهی انسان دلش می خواهد مطابق اعتقادش عمل کند اما امکان آن را ندارد چون محیط اجتماعی محدویت های خود را دارد و عدول از این محودیت ها یعنی محروم شدن انسان از نیازهای ضروری و اساسی که گاهی مجبور به آن میشود بدون آنکه میلش این باشد . یقینا اگر شرایط محیطی فراهم بود خواسته و کردارها و گفته ها منطبق می شد و من فکر می کنم این نیاز یک جامعه ایدال است و برای رسیدن به آن باید منتظر بود . منتظر یک منجی به امید ظهورش یاعلی